|
Verhalen van........Toon.
Mijn verhaal ben ik beginnen te schrijven op 26 september 2009, en dat begint in feite al in september 2003, wanneer we terugkomen van een reis naar Australie. Maar het eigenlijke verhaal begint pas in juli 2010. Ik kan me voorstellen dat het iets of wat verwarrend klinkt, maar ik zal het in het kort uitleggen.
Toen we terug kwamen van onze reis naar Australie in 2003, waar we onze neven en nichten hadden bezocht, hebben we natuurlijk een hoop verhalen verteld aan Joey en Wesley, onze kleinkinderen. En, zo als gewoonlijk, hadden ze wel mee gewild natuurlijk. Omdat wijzelf dachten dat deze keer waarschijnlijk wel de laatste keer was geweest dat we naar Australie gereisd waren, zeiden we tegen hen, jullie mogen de eerstvolgende keer dat wij naar Australie gaan met ons mee.
En dat was niet tegen dovemansoren gezegd, want hoe dikwijls ze niet gevraagd hebben, in de laatste 6 jaar, wanneer we weer gingen, zijn niet te tellen. En wij maar denken dat ze dat wel weer zouden vergeten, nou mooi niet dus.
Daarom hebben we een tijd geleden, zeg maar tegen het eind van 2008, maar eens gekeken wat we konden gaan doen.
In eerste instantie wilden we in 2012 gaan, want dan waren we 40 jaar getrouwd, zou dan een mooi uitje zijn geweest niet?
Maar dat zou nog 3 jaar duren, dus hebben we het, na een tijdje nadenken, teruggebracht naar 2011.
Maar toen we in ongeveer maart 2009 bedachten dat het wel mooi zou zijn als we ome Harry nog een keer konden bezoeken, hebben we besloten om in augustus 2010 te gaan.
Dat betekend dat mijn eigenlijke verhaal pas begint, als we 31 juli 2010 vertrekken naar Australie.
Op het moment dat ik deze regels zit te schrijven duurt dat dus nog bijna een jaar.
Dus er kan nog van alles tussenkomen, en als dat gebeurd zullen jullie deze regels nooit lezen, maar als je nu dit verhaal zit te lezen, weet je in ieder geval dat we er wel geweest zijn.
We zitten op dit moment, september 2009, midden in de kredietcrisis, dus je moet wel een beetje gek zijn om nu een reis naar Australie te plannen.
Maar we doen het toch, op dit moment zit ik te wachten op een mailtje van het reisburo over de vliegtickets. De auto is al geregeld en onderdak heb ik zelf al bijna in orde gemaakt, dus we zijn al een flink eind op scheut.
Het is nu 4 oktober 2009, en we weten het vliegschema, zodat we onze hele reis kunnen gaan plannen.
In het kort een overzicht: vertrek op 31 juli 2010, we komen dan op 2 augustus aan in Melbourne.
2 en 3 augustus blijven we in Melbourne, zodat we wat bij kunnen komen van de reis, voordat we gaan rijden.
Op 4 augustus willen we vertrekken naar Portland, ongeveer 450 km. rijden, en we gaan dan via de Great Ocean Road, deze wordt beschreven als een van de mooiste autoroutes ter wereld.
In Portland, waar we drie hele dagen zullen blijven, woont mijn neef Tony die we gaan bezoeken, en 100 kilometer verder in Hamilton woont nog een nicht van ons, Francis. Ook daar zullen we op bezoek gaan.
8 augustus vertrekken we weer naar Melbourne, waar we ook drie hele dagen nog zullen verblijven, en onze neef Adriaan zullen bezoeken.
Op 12 augustus vliegen we verder naar Cairns, en daar zullen we 14 dagen blijven.
Het is een strakke planning in een korte tijd maar over een klein jaar zullen we weten of deze planning uit is gekomen.
Op het kaartje, maar een heel klein stukje van Victoria de kleinste staat binnen Australie, is dat deel te zien waar ome Harry en ome Piet zijn aangekomen toen ze naar Autralie emigreerden.
Ze hebben hun bestaan beginnen op te bouwen in Horsham en Bendigo, en in Horsham hebben we onze nicht Francis, dochter van ome Piet, in 2003 opgezocht.
Ze leeft nu in Hamilton waar we haar weer gaan opzoeken zoals gepland.
Op het kaartje loopt de Great Ocean Road van Geelong via Apollo Bay naar Warrnambool.
Bij 20 op de kaart zie je The Twelve Apostles, dat is een rotsformatie in zee, wanneer ik de kans krijg zal ik er een foto van maken en op de site zetten.
Australie in verhouding met Europa.
Vandaag 30 september 2010 ga ik verder met mijn verhaal, ruim een jaar na de start op 26 september 2009.
We zijn inderdaad op reis gegaan, en wel volgens de planning hierboven. Het enige verschil is dat we de Great Ocean Road op de terugweg hebben gedaan inplaats van op de heenweg naar Portland.
De vliegreizen heen en terug zijn tot op de minuut uitgekomen zoals was aangegeven, dat was dus al een meevaller.
Maar het blijft een lange zit, vooral toen we terugkwamen, eerst een paar uur van Cairns naar Sydney, daarna 7 uur naar Singapore en vandaar weer 13 uur naar Londen.
5 uur wachten op de Londense luchthaven, en dan nog een uurtje vliegen naar Nederland.
Op de terugweg naar huis weer in een ouwerwetse file van 2 uur gestaan voor dat we thuis aankwamen.
Je kunt je voorstellen dat ik op dit moment voorlopig mijn buik vol heb van vliegen.
Melbourne
Op de dag dat we aankwamen op de luchthaven van Melbourne, Tullemarine airport, om 4.50 uur in de morgen, en na het ophalen van de auto, zijn we wat boodschappen gaan doen en vast geinformeerd bij het park waar we een huis gehuurd hadden. Om 12.00uur waren we uitgenodigd bij Adriaan en Carol voor de lunch, wat wij natuurlijk zeer op prijs stelden.
Maar na een paar gezellige uren sloeg toch de jetlag toe in alle hevigheid, en zijn we naar onze villa vertrokken op het park
En daar hebben we de dag verder doorgebracht voornamelijk met inrichten en vooral slapen!!!
Op de folder is mooi onze "villa"te zien, de bovenste en de meest linkse foto.
Het was overigens best een mooie bungalow, en we hebben het daar goed naar onze zin gehad, en toen we terugkwamen van Portland zijn we daar weer 3 dagen geweest.
De dag na onze aankomst hadden we een ritje naar Bendigo gepland, en wonder boven wonder waren we op tijd op, en zelfs uitgerust.
En waarom Bendigo? Ome Harry en tante Mien zijn begonnen in Horsham en vandaar zijn ze naar Bendigo verhuist. En Adriaan had een verrassing voor ons, hij had het adres waar ome Harry daar gewoond heeft. Dus we gaan op pad naar Bendigo, eerst naar een goudmijn, want die streek in Victoria staat bekend om zijn goudvondsten.
Hieronder volgen een paar mooie sfeer foto's, maar het blijven natuurlijk onze vakantiefoto's waar natuurlijk nog meer verhaal achter zit.
Hier werden vroeger de lampen voor in de mijn gevuld en gerepareerd, zoals je ziet met carbide, zoals de ouderen onder ons nog wel zullen weten.
De twee kleinzoons vinden het wel leuk zo te zien!!!
En natuurlijk moest er naar goud gezocht worden, want er moet natuurlijk wel gegeten worden nietwaar!!!!?
Maar eerst natuurlijk de mijn in om goud te zoeken.
Jawel, Joey heeft een rijke ader gevonden, zo de vakantie is gered.
In het begin van mijn verhaal, heb ik al verteld dat ome Harry en ome Piet hun verblijf zijn begonnen in Horsham en Bendigo. En dat we van Adriaan het adres kregen waar ome Harry in Bendigo heeft gewoond.
En natuurlijk hebben we dat opgezocht, het adres was 259 Carpenter Street, waarvan hieronder wat foto's.
Hierboven de straat zoals hij er nu uitziet, en hieronder een foto van het huis op nummer 259.
Tegenover het oude huis van ome Harry hebben ze prachtige panden neergezet, waarschijnlijk van goudzoekers die echt rijke aders hebben gevonden, kijk maar eens naar de foto hieronder.
Zo, de eerste 2 dagen in Australie zitten erop, we gaan nu op weg naar Portland, het is 4 augustus, een bewolkte dag met wat regen, dus ideaal om een wat langere autorit te maken.
Zoals in het begin van het verhaal al verteld gaan we niet de Great Ocean Road rijden als we naar Portland rijden, maar als we weer naar Melbourne terug rijden.
Ik ben van mijn oorspronkelijke plan afgeweken, omdat we dan wat meer tijd hadden om onderweg uit de auto te gaan om verschillende punten van die "road"te bekijken.
Later zul je zien dat op meer punten het goed uitgepakt is.
De heenweg naar Portland is een makkelijke en meestal rechte lange weg, die maar een paar kilometer van de kustweg af ligt.
En een paar stops onderweg voor een noodzakelijk kwaad moet natuurlijk!!!
We zijn aangekomen in Portland, de plaats waar onze neef Toon woont. Maar voor we die gaan bezoeken eerst wat boodschappen doen, omgeving verkennen, huisje inrichten en wat slapen, om de volgende 3 dagen er fris tegenaan te kunnen gaan.
Het huisje is klein, zeker niet groter dan een caravan, maar we kunnen het hier best 3 dagen volhouden!!!
Maar het park en de omgeving zijn grandioos, gelegen op een "cliff" hebben we een prachtig uitzicht over de baay van Portland, waar regelmatig walvissen te zien zijn zoals je later zult zien.
hieronder een paar foto's van die prachtige omgeving.
Zo, de volgende keer gaan we op stap met onze neef, gaan we wat van de omgeving van Portland zien, ook de zoon van Toon, Mark, gaat met ons mee om de mooie plekjes te laten zien.
Na een goede nachtrust, waarschijnlijk ook door het geluid van de zee, en een goed ontbijt, gaan we vandaag op stap met onze neef Toon en zijn vrouw Majorie.
Ook hun zoon Mark gaat mee om ons de mooiste plekjes te laten zien.
We gaan naar Cape Bridgewater en Cape Nelson, en op het kaartje kun je zien hoe deze liggen ten opzichte van Portland.
We gaan eerst naar Cape Bridgewater.
Maar eerst.......Koffie!
Hier met de hele familie en Toon en Majorie.
Voor de boys een mooi speelveldje.
En na het geklauter en geklim op naar Cape Nelson.
Cape Nelson staat tegenwoordig niet alleen meer bekend om zijn "cliffs and coastline" en zijn prachtige vuurtoren, maar ook om zijn windmolenpark, een ideale plaats hiervoor.
Maar ook deze prachtige witte vuurtoren mag er zijn!!
En waar kun je beter een gesprek voeren dan op deze unieke plaats?
Riki in een ernstig gesprek met Toon.
En na een kleine wandeling....
En alweer de laatste drie op Cape Nelson, de eerste met Mark, dan de laatste twee met neef Toon.
Hier nemen we afscheid van de familie in Portland, en bedanken ze hartelijk voor de fijne uren die we bij hen doorgebracht hebben.
 Je kunt je voorstellen dat we na de vorige dag een uitstekende nacht gehad hebben, bijna de hele dag in de buitenlucht, midden in de winter, met wat regen en zo'n 12 graden.
We gaan op weg naar Hamilton, daar woont in een verzorgingstehuis ons nichtje Francis. ( hier zeggen we Francien en vroeger was het Zus ) we hebben een afspraak gemaakt met dochter Adriana en zij gaat met ons naar het tehuis.
Francis wordt daar zeer goed verzorgt en zag er heel goed en gelukkig uit, en we hebben er natuurlijk een paar foto's gemaakt en laten die jullie zien zonder commentaar.
Voor ons is de laatste dag aangebroken van ons verblijf in Portland, morgen 8-8 rijden we terug naar Melbourne.
Maar voor het zover is gaan we nog een kleine rondleiding maken in het plaatsje Portland zelf. Bas maakt foto's van mooie gebouwen en Joey maakt ze vanuit een uitkijktoren, wat vroeger de oude watertoren van Portland was. Ook gaan we nog even kijken of we een glimp van een walvis op kunnen vangen. En met die walvis beginnen we.
Bovenstaande foto is een paar dagen geleden gemaakt door Mark, De boot die je op de achtergrond ziet lag voor anker in de bay toen wij aankwamen in Portland.
De volgende foto's zijn gemaakt door Joey en Bas op de laatste na, die heb ik gemaakt.
Walvis kijken is in Portland niet alleen voor de toeristen een leuke bezigheid, maar ook de lokale bevolking rukt massaal uit als er walvissen in de bay gesigaleerd zijn.
Bas heeft nog wat leuke gebouwen op de gevoelige plaat vastgelegd, zo werd dat vroeger in ieder geval genoemd, en hieronder volgen een aantal van deze erg mooie maar wel oude gebouwen. Ze staan in verschillende straten van Portland.
En de laatste van Portland zijn gemaakt door Joey, wij waren toen met een gerestaureerde oude tram op pad door Portland.
Hierboven zie je mooi de schaduw van de oude watertoren waar we op stonden, de hele toren zie je op de folder twee foto's eerder.
Links op bovenstaande foto is de vuurtoren te zien die op het park staat waar wij een huisje hadden, nu kun je mooi zien dat we vanuit het park een mooi overzicht hadden over de bay.
En dit was alweer de laatste van het mooie plaatsje Portland.
Morgen vertrekken we weer richting Melbourne, en gaan dan de Great Ocean Road rijden.
Het wordt een van de mooiste kustroutes genoemd van de wereld, en ik had in het begin van mijn verhaal beloofd om een foto te plaatsen van de Twelve Apostels als ik de kans kreeg.
We zullen zien. En met weemoed nemen we afscheid van Portland.
The Great Ocean Road
Om de pagina niet te lang te maken hebben we het stuk over de
Great Ocean Road op een aparte pagina gezet. Klik op de link en je kan alles bekijken, op die pagina staat weer een link om terug te keren naar deze pagina.
En we hebben nog een keer een aparte pagina gemaakt van een dag in onze vakantie.
Na een dag rust in onze "villa" na onze terugkomst uit Portland, hebben we een mooi plaatsje bezocht zo'n 120 km. van Melbourne:
Sovereign Hill.
Mooi plaatje? Meer zien? klik op onderstaande link:
Sovereign Hill
En hoe vond je de uitstapjes naar de andere paginas? Zitten best mooie foto's bij hé!!
We gaan hier weer verder, en we hebben nog 1 dag te gaan in Melbourne, en dan zit de helft van onze vakantie er alweer op.
Maar eerlijk gezegd, we kijken wel uit naar de twee volgende weken, dan is het hopelijk een stuk warmer en droger.
Maar eerst nog die dag in Melbourne, zijn we de stad ingegaan, en hebben ons daar vermaakt met allerlei activiteiten zoals je zult zien.
Allereerst naar het aquarium.......
Hier hebben we niet zoveel foto's van, want dit is een levend iets wat je eigenlijk zelf moet gaan bekijken, dus als je eens zin hebt op een zondag bijvoorbeeld, ga dan eens kijken, is best de moeite waard. ( adres kun je bij mij krijgen )
Zo, na dit bezoekje aan het aquarium moeten we het gevang in, letterlijk en figuurlijk, want we gaan een oude gevangenis bezoeken. Zelfs in Australië liepen, en lopen nog, van die lievertjes rond die ze bij tijd en wijle achter slot en grendel moeten zetten.
Hij wordt de "Old Melbourne Goal" genoemd, en een bezoekje meer dan waard, maar zorg dat het bij een bezoekje blijft, want als je er moet blijven dan ben je nog niet jarig!!!!
Kijk maar eens naar die big smile, was natuurlijk een geintje.
Ned Kelly was een beruchte klant van deze gevangenis, op bovenstaande foto zie je zijn zelfgemaakt kogelvrij vest, zo probeerde hij aan de politie te ontkomen als ze hem een keer zouden snappen. En gesnapt is hij, en werd later opgehangen. En zoals je op de foto onder kunt zien, is het een zéér aangrijpend verhaal wat daar verteld werd.
We gaan eindigen, het zit erop, we hebben de "Goal" bekeken, de laatste foto staat hieronder. En je ziet hier het luik waar velen op hebben gestaan, doorzakten en daarna hun laatste adem uitbliezen. Het is natuurlijk niet het mooiste einde, maar van deze fotoserie wel dacht ik?
Zo, we komen bij onze laatste attractie aan en gaan uit de hoogte doen. 250 meter hoog om precies te zijn, het hoogste gebouw van Melbourne.
Het meest linkse gebouw is het hoogste van Melbourne en daar gaan we eens alles vanuit de hoogte bekijken.
Op deze hoogte wordt een kamer uit het gebouw geschoven, helemaal van glas en je kan er niet doorheen kijken. De gehele kamer steekt nu het gebouw uit op 250 meter hoogte en alles wat je ziet is melkwit.
En ineens valt dat melkwitte weg en alles wordt doorzichtig, en je staat op glas 250 meter boven de grond?!!!! Kun je het je voorstellen? Nou, ik niet. Brrrrr
Onze tijd in Victoria zit erop, we willen Carol, Adriaan, Majorie, Toon, Mark, Francis en Adriana hartelijk dank zeggen voor de gastvrijheid tijdens ons verblijf in Victoria.
Wij hebben er een fantastische tijd doorgebracht!!!!!
Na ons verblijf in Victoria het zuiden, vliegen we naar Queensland in het noorden, de zon en warmte tegemoet. Van een nat en winderig vliegveld op Tullemarine, naar een warm 27 gr. celcius zonovergoten vliegveld van Cairns.
Je ziet het, binnen een paar tellen zit je van de regen in de tropen, maar het voelde wel heerlijk aan, die blauwe lucht met die lekker warme zon.
We laten je nu kennis maken met ons verbijf daar, waar we de rest van onze vakantie door zullen brengen.
Een mooi ruim appartement op de begane grond, zeg maar een bungalow in een gebouw, ruim en mooi gelegen ten opzichte van het zwembad en dergelijke. Als je achter naar buiten liep kwam je meteen bij het zwembad uit.
Heb ik teveel gezegd? Zeg nou zelf, mooier kun je toch niet zitten, nietwaar? En van het zwembad werd druk gebruik gemaakt.
Ja, ja maar dit was wel verboden!!!!
Je ziet ruimte in overvloed voor te kaarten, te koken maar natuurlijk ook om af te wassen!!!
En hieronder zie je nog een paar dingen die thuis niet zo vlug te zien zijn, termieten die een gekko aan het vertransporteren zijn. De eerste foto zie je de gekko nog in goede doen, maar dan gaaty het mis.
We gaan naar iets vrolijkers, de zee, 7 minuten lopen van ons verblijf, dus dat was goed te doen. En een mooi strand met grote golven, niet druk en tegenover een bistro. Wel effe uitkijken voor uit bomen vallende slangen van een paar meter, ook dat zie je bij ons niet zo vaak.
Als je goed tussen de twee bomen doorkijkt, zie je de twee kleinzonen heerlijk in het water ravotten, je zou eigenlijk nooit meer weg willen.
En tegenover het strand op nog geen 30 meter een straat met alle eetgelegenheden die je maar kunt bedenken. We hebben ons daar regelmatig goed kunnen vermaken.
In de eerste dagen van ons verblijf in Queensland, zijn we onze eerste dierentuin gaan bezoeken, wil je zien hoe het daar was. Klik hier voor The Rainforest Habitat.
Na de dierentuin, iets heel anders, want op zondag 15 augustus 2009 zijn we de jungle ingetrokken om naar het bungiejumpen te kijken. En niet alleen kijken, maar de boys hebben ook nog iets nieuws uitgeprobeerd: het swingen in de jungle!!!
Dit is de lokatie waar het gebeurde!!!
Optrekken naar 45 meter hoogte en dan los.... met 120 km. per uur naar beneden swingen.
En na twee enerverende dagen hebben we wel een dagje rust verdiend, op de verjaardag van Wesley gaan we verder.
Het is dinsdag 17 augustus 2009 en op deze dag wordt Wesley 13 jaar!! En natuurlijk hebben we een verassing voor hem. Maar dat weet hij aan het begin van deze dag nog niet, wij hebben hem namelijk verteld dat we vandaag een dagje op de Tablelands gaan rondtoeren. Maar wat hij niet weet is dat we een lokatie op het oog hebben waar ze kunnen karten, en dat is voor hun de verassing van de dag.
Bij Mareeba op de tablellands ligt de six star MAKOTRAC internationaal racetrack, een mooie baan buiten met prachtig weer!!!
Een aantal mooie opnames van hun race.
En dan weer allemaal naar binnen....
En de rijbewijzen kwamen toen ook natuurlijk!!!!
En bij de kartbaan was ook nog een heel mooie minigolfbaan, en ook daar werd druk gebruik van gemaakt.
En ook nog even bij de termietenheuvels stilgestaan:
En wat dachten jullie na deze zware dag!!!!!
Vandaag donderdag 19 augustus 2010 gaan we een dagje naar Kuranda, we hebben daar weer een aparte pagina van gemaakt.
Klik op"Kuranda" voor het verhaal.
Vrijdag 20-08 een rustdag ingelast, nou ja rustdag, zwemmen aan zee en dergelijke zijn nou niet echt rustdagen, maar je moet wat doen nietwaar??!!!
Zaterdag 21-08 zijn Bas, Joey en Wesley samen met Brandon op pad geweest, met de fourwheeldrive de bush in.
De volgende foto's geven een inpressie hiervan, commentaar overbodig.
Nou, heb ik teveel gezegd?
Zo, vandaag 23-08 is het snorkeldag, we gaan een paar uur varen de zee op, naar het
Great Barrier Reef.
Maar eerst oefenen natuurlijk, dat hadden we thuis ook al gedaan, maar nu krijgen ze nog even les voor het zover is dat ze het diepe in moeten.
En dan op weg naar zee.
Dat was het weer, want we kunnen helaas niet laten zien hoe mooi het onder water was.
Maar mocht je dat ook nog willen zien, laat maar weten, wij weten nog wel enkele goede plekjes op het Reef.
Op mijn verjaardag op 24 augustus zijn we een dagje de Tablelands opgegaan, ook hier hebben we een aparte pagina van gemaakt, klik op de link om mijn verjaardag mee te vieren.
De voorlaatste dag is aangebroken, en vandaag 25 augustus gaan we ome Harry opzoeken, zoals we in het begin van het verhaal op gehoopt hadden.
Wij zullen hem niet zien, en hij ons niet, maar toch, we hebben er altijd goede vakanties gehad en goede herinneringen en meer kunnen we er niet van maken.
Hier ligt tante Mien begraven.
En op deze plaats ligt ome Harry begraven, plaats nummer 13.
Wij zullen proberen om ook een gedenkplaat zoals bij tante Mien op deze plaats te krijgen.
Wij laten het weten als dit geregeld is.
|
