van........Marco

en natuurlijk van Elise!!!

Natuurlijk is deze pagina van Elise en Marco samen, want zij zijn beide op reis geweest.
Zo nu weten jullie meteen dat het een reisverslag wordt. Maar niet zomaar een, nee, een halve wereld reisverslag, en dat is niet niks natuurlijk.
6 dagen Hongkong, 15 weken Australie, 7 weken NieuwZeeland, en dan 7 weken Thailand en omstreken, zowaar geen kleinigheid.
En we zouden een copie van hun eigen reisverslag hier neer kunnen zetten, maar dat kun je al volgen op hun eigen website, die bij ons op de beginpagina staat aangegeven. Dus dat zou niet zo leuk zijn denken wij, vandaar dat wij gekozen hebben voor een andere aanpak. Het vervangt dus ook niet hun reisverslag, maar dient alleen voor deze website.

Hongkong.

Wij gaan zogenaamd over hun schouder meekijken bij hun reisavonturen, en plaatsen daarbij een deel van de foto's die ze gemaakt hebben, en een verhaal gebaseerd op hun reisverhalen.
Maar we zullen ze eerst aan jullie voorstellen, voor diegene die ze nog niet kennen.
Onderstaande foto hebben ze gemaakt of laten maken in Hong Kong.

Links zien we natuurlijk Marco, hij is een zoon van mijn broertje Jan, en wij zijn zonen van Antoon Sanders en Antonetta Hurkmans.
Van Elise, moeten we eerlijk bekennen, is ons nog niet veel bekend, maar dat zal later zeker meer dan goed gemaakt worden. 
Van al dat geschrijf ( gereis) krijg je maar honger van, en zo te zien laat het Elise zich goed smaken!!!

Het is ze niet aan te zien, maar deze dame is ook nog haar koffer kwijtgeweest, bij aankomst in Hongkong. Het zal je maar gebeuren op zo'n reis nietwaar? Maar probleem was alweer vlug opgelost en nu maar hopen dat dit de enige rimpel is in hun reis. 
Hieronder Marco die precies past in het straatbeeld van Hongkong, vinden jullie ook niet?

Hongkong bestaat uit verschillende eilanden, en 1 van die eilanden hebben ze bezocht. Er was een uitkijktoren en prachtige wandelroutes, en op 1 van die eilanden staat ook nog een tempel met het grootste bronzen Boeddha beeld van de wereld.
Hieronder volgen een aantal prachtige foto's van deze Boeddha.

En dan Elise met op de achtergrond de Boeddha.

De skyline van Hongkong

 

 En dan die skyline van Hongkong, adembenemend als je er zo van die afstand naar kunt kijken.

 En met de lichtshow is het natuurlijk helemaal een feest!!!!

 Je gaat er echt HELEMAAL van uit je dak.

Australië.

Zo dat was Hongkong, ze zijn ondertussen naar Australie getrokken, en zijn in Sydney aangeland. Ze zijn op bezoek bij Criss en Serena, en dat zijn volgens mij mensen die Marco op zijn eerdere reizen heeft ontmoet.
En bij de oma van Criss aan het zwembad is het goed toeven, lekker koud biertje erbij, en genieten maar.

En geluk moet je hebben nietwaar? Er wordt een festival gehouden, het grootste van Australië met 100 bands en dj's, en dat was al 6 maanden uitverkocht.
En dan moet je toch van geluk spreken, als je een paar dagen voor het festival nog twee kaarten te pakken kunt krijgen.
Een paar foto's van het festival hieronder.

 Foto hierboven: Elise en Criss.

 
Elise en Marco.

En na zo'n vestival moet er natuurlijk ook gerust worden nietwaar?
Dus een fijn park uitgezocht en wat spelletjes gedaan, dan raken je oren ook het geboemboem kwijt denk ik.

 
Ze zijn inmiddels aangeland op 25-1 en gaan een ritje maken richting Blue Mountains waar Dirk, de vader van Serena,  je weet wel de vriendin van Criss, een tweede huis heeft.
Prachtig gelegen midden in de natuur, maar wel een eenvoudig optrekje. Onder op de foto zie je van links naar rechts: Criss, Serena met de kleine Casey, Dirk, Marco en Elise. Met op de achtergrond waarschijnlijk het eenvoudige optrekje.

 En zoals je op onderstaande foto kunt zien, prachtig gelegen in een vallei. Zo zie je in ieder geval hoe mooi de natuur in Australië kan zijn.

Maar ja, het is niet alles goud wat er blinkt in de natuur, er zijn ook nog diverse spinnen, mieren en slangen. En als ik alles goed begrepen heb is Elise daar niet zo dol op!!!!
En Marco niet op muggen, maar andersom wel. En jawel, de kangaroes kunnen ook aardig groot worden.

Na een rustpauze van een dag, zijn ze op 28-1 vertrokken naar Hunter Valley, een wijnstreek zo'n 3 uur rijden van Sydney.
En als echte wijnliefhebbers moet er natuurlijk meteen geproefd worden, en daar sprongen er ook meteen een paar uit.

 's avonds weer terug naar het hostel en genoten van een prachtig onweer van pakweg 2 uur, en natuurlijk ook mooie plaatjes van geschoten.

Maar aan alles komt een eind, zelfs aan prachtig onweer. De volgende dag werd een bezoek gebracht aan het wijnhuis van
Audrey Wilkenson gelegen tussen de prachtige wijnvelden.

En zoals je ziet was het er goed toeven, en onweer in geen velden of wegen te bekennen. Heerlijk toch?!

Zijn het geen mooie druifjes?

Deze dag was ook de dag van terugkeer naar Sidney, maar voordat het zover was nog een bezoekje gebracht aan een dierentuin, waar je dicht bij de dieren kunt zijn, getuige de foto's.

En dan breekt weer de tijd aan om terug te keren naar Sydney, waar ze 's avonds lekker wat gewandeld, gegeten en gedronken hebben, en hoe kan het ook anders, tegen een kennis aanliepen, Bastiaantje geheten.
Hier gezellig tussen de twee andere vakantiegangers, bij de
Habour Bridge.

 
En natuurlijk ook het Opera House kwam in beeld.

Zondag 31-1 zijn ze naar het strand geweest op Manly Beach in Sydney, wel weer vroeg naar huis want op maandag 1-2 willen ze er met de camper op uit. Hieronder een paar mooie foto's van het strand.

 Lekker BBQ aan het strand.

En natuurlijk een mooie zee!!!

 Dus maandagochtend al vroeg met de trein naar het centrum en op zoek naar Wicked Campers.
Maar helaas verkeerde deel van de stad, dus maar weer opnieuw op pad. Bij Wicked aangekomen ging er weer van alles mis, pinpassen die dienst weigerden, camper zwaar kl....., dus maar weer op zoek naar iets anders.
Om 4 uur s'middags kwamen ze aan bij Hippie Campers, en daar slaagden ze erin om een goede camper tegen redelijke prijs te bemachtigen.
Dus dinsdag 2-2 konden ze eindlijk op pad, stuur rechts, rijbaan links, lange afstanden, airco aan en goede muziek, met andere woorden: KEIGAAF!!!!!
De route is noordwaarts van Sydney naar Brisbane een afstand van bijna 1000 km.
Op die route kom je natuurlijk van alles tegen, leuke stranden, fijne campings, drukke plaatsjes en natuurlijk een hoop Australiërs.
Hieronder een impressie.

Mooie plaatjes schieten aan het strand.




Ik wist het, mooie plaatjes!!!
Zie je die luchten!!.


 

En onderweg naar Brisbane kom je natuurlijk ook van allerlei dorpjes tegen, zoals Nimbin, maar voor ze daar aankwamen bezochten ze ook nog Minyon Falls.
En hoe kan het ook anders, daar moeten we een foto van in het verhaal zetten, want op WATERVALLEN zijn we dol!!!

Is het geen plaatje!!!

Daarna komen ze aan in Nimbin, een klein plaatsje waar van alles te koop is, maar niet om lang te blijven, want daar loopt me wat rond, dat willen jullie niet weten.

 Maar het is niet alles goud wat daar blinkt, het kan er ook behoorlijk veel regenen en waaien, en hoe verder je naar het noorden komt hoe erger dat het wordt.
En we zullen de spin maar de spin laten, er zijn mensen die daar niet zo'n liefhebber van zijn!!!
En na dagen van regen krijg je dit:

Maar niet bij de pakken neergezeten en verder richting Brisbane, maar eerst Surfers Paradise, het Scheveningen of de Costa del Sol van Australië.
Prachtige stranden, mooie campings, grote hotels en een warme zee, in ieder geval iets heel anders dan hier in het koude Holland!!
En het is werkelijk om uit je dak te gaan, sorry, op het dak te gaan.

 
Zien we ook eindelijk de camper eens, ziet er best aardig uit, daar kun je een eind mee komen.
Maar in Surfers Paradise kun je natuurlijk ook goed op stap gaan, en dat deden ze dus.
En daar is ook het afscheid van Bastiaan, hij gaat verder naar Brisbane omdat hij iets minder tijd heeft dan onze twee wereldreizigers.

Het is inmiddel alweer 13 februari 2010, en gaan nu met z'n tweetjes verder.
Volgende keer gaat het verder.
En deze prachtige foto kan alleen maar gemaakt zijn op Valentijnsdag nietwaar?

Zelfs de bomen groeien hier Down Under.

Ja ja Marco, dat komt ervan als je tegen Elise moet golven!!

Brisbane.

En de reis gaat nu verder van Brisbane naar Cairns een afstand van ongeveer 1700 km.
En natuurlijk kom je onderweg een heleboel mooie zaken tegen, zoals steden, nationale parken etc. etc.
En natuurlijk dierentuinen in overvloed, en niet alleen om te kijken maar ook om vast te houden en te voelen.

En natuurlijk de crocys voeren met een lekker kippekopje en zo te zien vind Elise het wel leuk.

En dat allemaal in Townsville, een prachtige stad waar volgens mij nog ergens een rots over een heel mooi en duur huis hangt, en waar nu niemand meer in mag wonen in verband met de kans dat hij afbreekt en boven op dat huis valt.

Maar ondanks ons drukke programma toch niet de verjaardag vergeten van zusje Wendy!!!!

En natuurlijk ook van ons van harte proficiat Wendy met je verjaardag op 6 maart.

En met dit hippe vanneke kun je ook nog te hard rijden zelfs!!!

Maar met 200 Australische dollars ben je weer de man.
Of was het de vrouw?

Maar goed, even een pas op de plaats en wat mijmeringen over het dagelijkse leven van Marco:

Ik wilde vroeger altijd naar Australie emigreren, eigenlijk wilde ik dat tot voor kort zelfs nog. Australie is een geweldig mooi land, altijd lekker warm en een schitterende natuur en oceaan.

Nu ik hier eenmaal ben, ben ik daar toch iets anders over gaan denken. Soms lijkt Australie net 1 groot atractiepark, overal is alles ingesteld op tourisme, overal zie je backpackers en busjes zoals die van ons.
De natuur is nog helemaal authentiek, maar de bewoners, bedrijven, gemeentes en overheid al lang niet meer.

Over het algemeen zijn Australiers super aardig, maar soms ook wel een beetje overdreven zoals Amerikanen ook kunnen zijn. En de Amerikaanse winkelketens hebben ook hier in Australie de boel veroverd. En zo verovert de Amerikaanse zakenwereld langzaam de echte wereld.
Maar ik drijf weg van het onderwerp haha.

Wat ik eigenlijk wil zeggen is simpelweg dit: het gras bij de buren lijkt altijd groener, maar ga bij jezelf na wat allemaal hebt en dan is het vaak zo slecht nog niet.

Wijze woorden van een wijs geworden man.

En nu gaan we echt in de wolken.

Green island vanuit de lucht en het rainforest meets the rif.
 

prachtige plaatjes nietwaar?

 En vlakbij Innesfall, zo'n 100 km van Cairns ook nog Peronella Park bezocht en Elise schrijft er dit over:

Onderweg kwamen we langs Paronella Park. Iets heel aparts. Begin 20e eeuw kwam Jose Paronella naar Australie en nadat hij veel geld had verdiend wilde hij zijn droom verwerkelijken: Een prachtig huis omgeven door een fantastische tuin naast een waterval.
Nadat het een en ander was verwoest door brand en overstromingen, is het nu onbewoond en compleet volgegroeid met mos. See the Pics, dan snap je wat ik bedoel! Erg vet!

Zo, we zijn nu in Port Douglas en hebben een duik en snorkel trip geboekt, maar daarover volgende keer meer.
Jammer dat er geen foto's zijn van de duiktrip naar het
Great Barrier Reef.
Maar dat het gaaf was geloven we direct!!!
Nou ja, dan gaan we maar een stukje rijden, want er liggen nog wat rotsen en woestijnen te wachten op ons.
Na een paar dagen rijden, en zo'n 2500 km. verder komen we aan in Alice Springs.
Het is het hart van Australië, het stadje zelf stelt niet veel voor, een vliegveld, een ziekenhuis en wat zandrivieren, maar het ligt wel in het midden van Australië.
Hieronder wat indrukken tijdens de autorit naar Alice Springs.

Roadtrains zijn in Australië een normaal verschijnsel de wegen zijn hier zo uitgestrekt dat het niet rendabel is om met een gewone truck hier doorheen te rijden.

 Zie je, het lijkt bijna oneindig.

En ook de tankstations zijn een klein beetje anders dan langs de A2

En ook de molens zien er iets anders uit dan hier, alhoewel, lopend langs de dommel richting Nederwetten staat er ook zo een, die lijkt er wel wat op!!!

Op een goede 500 km. van Alice Springs ligt de Uluru ofwel in gewoon Nederlands "Ayers Rock" eigendom, en heilige grond van de Aboriginals.
De weg daar naartoe is niet zo saai als je zou denken.
Niet alleen woestijn of zand maar een mooie afwisselende plantengroei en een paar natuurverschijnselen die we hier niet vlug tegen komen.

Bijvoorbeeld de termietenheuvels, zie je ze?

Of de Simpson Desert.

En wat te denken van dit meer in de woestijn? Ja ja, het is natuurlijk opgedroogd, met een hoop zout dat teveel is om op je ei te doen, maar toch een mooi gezicht nietwaar?!
Lake Hart op de weg van Alice Springs naar Ayers Rock.

En dan, eindelijk de rots Uluru.
en dat is echt niet de enige die daar ligt, er zijn daar vele rotsen met dezelfde kleur op een rij, zijn wel een paar kilometer van elkaar af, maar mooi op een rij.
Bijvoorbeeld de Olgas, een stuk of drie kleinere formaties maar ook te zien op grotere afstand.

Je kan Ayers Rock ook beklimmen, en dan lijkt het hier of het gemakkelijk is gemaakt door een ketting te spannen, maar schijn bedriegt, je moet het eerste stuk zelf omhoog klimmen, voor je aan die ketting komt.
Er zijn ook al een stuk of acht mensen afgevallen die het niet overleefd hebben.
Eerlijk gezegd heb ik het ook een keer geprobeerd, maar aangezien ik geen klimgeit ben is het me niet gelukt, gelukkig voor Elise en Marco, zij wel!!!

En zij vonden het COOL!!!!

Op 29-3 weer verder over de A87 richting het zuiden waar het koeler is, na zo'n 700 km. aangekomen in Coober Pedy, een opaalzoekers stadje, overal zandhopen waar gezocht is naar opaal.
Maar de reis gaat snel verder en ruim 500 km. verder aangekomen in Port Augusta, daar overnacht en de dag erop verder richting Adelaide.
Onderweg gestopt in Clare in het hart van de Clare Vally, dè wijnregio van South Australia.
De volgende dag, het is dan 1 april, zijn ze de Riesling Trail gevolgd, en je zal het geloven of niet, maar ze deden dat op de fiets.

  Nou niet helemaal dus, want na een aantal wijnproeverijen was het volgens Elize alleen maar heuvel op, en wij weten natuurlijk beter hé!!!!!

Clare Vally.

Op 2 april verder gereden naar Adelaide waar natuurlijk even de stad verkend moest worden op de bekende manier, stappen dus.
Zondag 3 april verder gereden naar Port Fairy, dit ligt tussen Portland en Warrnambool in.
In Portland woont een neef van de familie Hurkmans,
Tony Hurkmans.
Port Fairy ligt vlak voor de mooiste kustroute ter wereld:
The Great Ocean Road.
Kijk maar eens naar de volgende impressie:

 
Van boven naar beneden: een mooi doorkijkje, dan de Twelve Apostles, en als laatste Elize bij een van de outlooks waarvan er velen zijn langs deze route.
In Augustus doen wij hetzelfde maar dan andersom van Melbourne naar Portland.
Nou nog èèntje dan: de London Bridge.

 En aan einde van de road komt dan Melbourne in zicht, een prachtige stad waar oud en nieuw elkaar afwisselen.
In Melbourne zelf maar ook in de omgeving is veel te beleven en als eerste een aantal mooie opnames van de stad, en dan gaan we de volgende keer verder.

Skyline van de stad met links waarschijnlijk de Rialto tower.

Flinders St.